• Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ποιος είμαι / τι κάνω

Ας σας δώσω μια σύντομη περιγραφή για το ποιος είμαι

Καλωσόρισμα

Θα ήθελα να σας καλωσορίσω στην προσωπική μου ιστοσελίδα και να μοιραστώ μαζί σας το λόγο που αποφάσισα να ξεκινήσω το project «Ποιότητα Ζωής». Το project αυτό είναι αποτέλεσμα επιστημονικής θεώρησης, πράξης, εμπειρίας και αναστοχασμού. Δεν έχω εφεύρει κάποια «μαγική» μέθοδο, που αλλάζει με «εύκολο» και «γρήγορο» τρόπο τη ζωή όσων την εφαρμόζουν. Ωστόσο, λειτουργεί μετασχηματιστικά και με απλότητα, οδηγώντας σε πρακτικά αποτελέσματα.

Οι επιλογές που κάνουμε, αυτές που αποφεύγουμε, τα μαθήματα που παίρνουμε από τους δασκάλους και τη ζωή, έχουν καθορίσει ποιοι άνθρωποι γινόμαστε στη διαδικασία. Αν και με μια πρώτη ματιά, η βελτίωση της ποιότητας ζωής δεν φαίνεται να είναι μετρήσιμη, εντούτοις μπορεί να μετρηθεί ποιοτικά, μέσα από συγκεκριμένα εργαλεία. Η διεργασία είναι βιωματική, εμπειρική και στοχαστική.

Η βελτίωση της ποιότητας ζωής επιτυγχάνεται με μικρά βήματα σε καίριους τομείς της ζωής μας. Οι τομείς αυτοί είναι διακριτοί, αλληλοσυνδεόμενοι και έχουν διαφορετική βαρύτητα για τον καθένα. Δίνοντας προσωπική προσοχή και φροντίδα στον κάθε τομέα, καθώς και στην ισορροπία μεταξύ τους, αναδεικνύεται και βιώνεται το νόημα και η ουσία της ζωής. Δεδομένων των δυσκολιών, των δεσμεύσεων, του διαθέσιμου χρόνου, των προγραμμάτων και των επιδιώξεών μας, τρία κρίσιμα ερωτήματα προκύπτουν.
  1. Ποιες είναι οι βασικές αρχές για επίτευξη βιώσιμης ισορροπίας, στον προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό τομέα;
  2. Πώς μπορούμε να ιεραρχήσουμε και να εντάξουμε δράσεις με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στο καθημερινό μας πρόγραμμα;
  3. Ποιά είναι η στρατηγική και τα εργαλεία που μπορούμε να αξιοποιήσουμε;

Συνεπώς, η ποιότητα ζωής εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο την φιλοσοφούμε, τη σχεδιάζουμε και τη βιώνουμε. Η τέχνη των μικρών βημάτων είναι μια δοκιμασμένη και πετυχημένη στρατηγική. Οδηγεί σε μια μικρή, ανεπαίσθητη πολλές φορές μεταβολή, η οποία κλιμακώνεται σε βάθος χρόνου και καταλήγει σε μεγάλες αλλαγές και συνολική αναβάθμιση της ζωής μας. Η τέχνη των μικρών βημάτων, δεν επηρεάζει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής μας. 

Αν με ρωτήσετε αν όλα πάνε καλά στη ζωή μου, θα χρειαστεί να διευκρινίσουμε, τι εννοούμε «καλά».  Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Έχει εύκολες και δύσκολες στιγμές, χαρές και λύπες, μαθήματα και γιορτές. Οπότε, για εμένα, το «καλά» σχετίζεται με τον ενσυνείδητο τρόπο να βιώνουμε την καθημερινότητα, ανεξάρτητα από οτιδήποτε αντιμετωπίζουμε. Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μας, με ποιο τρόπο αντλούμε δύναμη και ενθουσιασμό, πως πετυχαίνουμε καλύτερη γνώση του εαυτού μας και πως εκφράζουμε με ουσιαστικές και καλές πράξεις την ύπαρξή μας. Το «καλά» σχετίζεται με την καλή και αγαθή πορεία προς την επίτευξη των βαθύτερων και ουσιαστικότερων στόχων μας.

Ποιός είμαι

Οι παρακάτω γραμμές έχουν ως στόχο την γνωριμία με τον άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται πίσω από τα κείμενα που διαβάζετε. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτω ένα χρήσιμο εργαλείο. Η καταγραφή προσωπικών γεγονότων, θεωρώ ότι θα βοηθήσει να καταγράψετε το δικό σας αφήγημα ή τις δικές σας ιστορίες, δίνοντάς τους νόημα και δύναμη. Πιστεύω ότι και μέσα από τα μαθήματα και τα συμπεράσματα της προσωπικής μας ιστορίας, μπορούμε να εντοπίσουμε την ουσία της διαμόρφωσης μας ως άτομα και να αντλήσουμε τη δύναμη για προσωπική αλλαγή και εξέλιξη.  

Θυμάμαι έντονα μια ιστορία την οποία μοιράστηκε μαζί μου, ο πατέρας μου. Μια ιστορία από την πρώτη μου ημέρα στο νηπιαγωγείο. Με πήγε από το χέρι και με άφησε στην αίθουσα. Τα υπόλοιπα παιδιά, είτε έκλαιγαν, είτε ήταν κοντά στους γονείς τους. Όταν οι γονείς παρέδωσαν τα παιδιά στη νηπιαγωγό, κάποια από αυτά συνέχισαν να κλαίνε. Τα μάζεψα γύρω μου, με κάποιον τρόπο που ακόμα και σήμερα θα μου φαινόταν «μαγικός» και άρχισα να τους διηγούμαι ιστορίες. Δεν θυμάμαι τι τους έλεγα, ούτε πως το έκανα αυτό. Πάντως από μικρός είχα βρει με ποιο τρόπο θα έκανα τον κόσμο καλύτερο. Τη διδασκαλία, τη φροντίδα και την ανθρώπινη επικοινωνία.

Πέρασα το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο και δεν άλλαξε ο στόχος μου. Μέχρι που έφτασε η στιγμή του μηχανογραφικού. Ως «καλός» μαθητής, δήλωσα και πέτυχα στην πρώτη επιλογή μου. Στη σχολή των Πολιτικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο! Αβέβαιος για τον τρόπο με τον οποίο πήρα αυτή μου την απόφαση, έφυγα από την γενέτειρά μου, τη Λαμία και μετακόμισα στην Αθήνα για να σπουδάσω. Ταυτόχρονα, από το δεύτερο έτος, άρχισα να εξασκούμαι στις πολεμικές τέχνες. Με συνεπήρε η γνώση, το περιβάλλον, η προσπάθεια βελτίωσης, η φυσική άσκηση, οι άνθρωποι. Ταίριαξε και με το όνειρο της διδασκαλίας. Η αγάπη μου για τις πολεμικές τέχνες, τους μαθητές και την ανθρωπιστική παιδεία με οδήγησαν στις μετέπειτα επιλογές μου. Δεν ολοκλήρωσα ποτέ τις σπουδές μου ως μηχανικός. Η συγκριμένη επιλογή, ήταν έξω από το σκοπό και το κάλεσμά μου. Αποφάσισα να αφοσιωθώ στην άσκηση, μελέτη, έρευνα και διδασκαλία των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών.

Ωστόσο, τα εσωτερικά μου ερωτήματα παρέμεναν και με οδήγησαν στη διεύρυνση του γνωστικού μου πεδίου, μέσω δομημένης εκπαίδευσης, προσωπικής έρευνας και ανθρώπινων αλληλεπιδράσεων. Ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Στη συνέχεια αφοσιώθηκα στις Ανθρωπιστικές Σπουδές, ολοκληρώνοντας το Μεταπτυχιακό μου στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Σε όλη της διάρκεια των χρόνων συνέχισα να διαβάζω και να μελετώ θέματα που σχετίζονται με τον άνθρωπο, την άσκηση, την ψυχολογία, τη φιλοσοφία και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Από το 1988 μέχρι και σήμερα ασκούμαι στις πολεμικές τέχνες. Από το 1990 και μετά, ήμουν βοηθός και στη συνέχεια επικεφαλής εκπαιδευτής σε Δημόσια Πανεπιστημιακά Ιδρύματα στην Ελλάδα. Από το 1998 μέχρι σήμερα, είμαι επικεφαλής εκπαιδευτής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Δεν αποτελεί υπερβολή το γεγονός ότι μερικές χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες έχουν εκπαιδευτεί δίπλα μου. Εξασκώ τις πολεμικές τέχνες και με τις δύο συνιστώσες τους. Την έννοια της πολεμικής και την έννοια της τέχνης. Για μένα έχει σημασία και το πρακτικό της αυτοπροστασίας και το φιλοσοφικό κομμάτι που τις συνοδεύει. Βλέπω τους μαθητές ως συνοδοιπόρους, σε ένα δρόμο που απλά έχω διανύσει μεγαλύτερη απόσταση σε κάποιους τομείς. Η διδασκαλία μου βασίζεται στο παράδειγμα και το βίωμα.

Ωστόσο, ο πραγματικός πλούτος για μένα είναι η οικογένειά μου. Αποτελεί κεντρικό πυρήνα στη ζωή μου. Το προσωπικό ενδιαφέρον (και η αγωνία) για την εκπαίδευση των παιδιών μου στην δεξιότητα (και αναγκαιότητα) προστασίας του εαυτού τους, με οδήγησαν στην μελέτη και δημιουργία εκπαιδευτικών μεθόδων για τη διδασκαλία αυτοπροστασίας τους. Κατόπιν μιας σειράς από σεμινάρια που διοργανώνω από το 2006 και μέσα από τις εμπειρίες και τους προβληματισμούς γονιών και εκπαιδευτικών, κατέληξε να συγγράψω το βιβλίο «Οδηγός Επιβίωσης για γονείς – πρακτικές συμβουλές για την αυτοπροστασία των παιδιών», το οποίο κυκλοφόρησε το 2012. Στο βιβλίο, καθώς και σε βιωματικά σεμινάρια, παρουσιάζονται τεχνικές και στρατηγικές αλληλεπίδρασης γονέων και παιδιών, με στόχο την ανάπτυξη της ικανότητας και της λογικής της αυτοπροστασίας στα παιδιά.

Ταυτόχρονα, για 24 χρόνια εργάστηκα στον τραπεζικό χώρο και ειδικότερα στον τομέα των μικρών επιχειρήσεων. Διαπίστωσα από πρώτο χέρι, πως εφαρμόζονται και επιδρούν βασικές αρχές επιτυχίας σε διαφορετικά πλαίσια. Επίσης, ότι η «επιτυχία» μπορεί να είναι μονοδιάστατη ή πολυδιάστατη, ισορροπημένη ή ανισόρροπη, ουσιαστική ή επιφανειακή, αυθεντική ή ψευδής. Το 2022, σε αναζήτηση και έκφραση της αυθεντικότητάς μου, αποφάσισα να αλλάξω ρότα, αποχωρώντας από το τραπεζικό χώρο. Αποφάσισα να αφοσιωθώ στη διδασκαλία των πεδίων που αγαπώ, γνωρίζω, ερευνώ, ανακαλύπτω και νοιώθω ότι εξυπηρετούν το σκοπό της ζωής μου. Αν και έμαθα πολλά στον επαγγελματικό χώρο που κινήθηκα, με σεβασμό στους ανθρώπους και στον εαυτό μου, έκανα την προσωπική μου επιλογή και μετάβαση.

Στη διάρκεια της μετάβασης αυτής, είχα μια προσωπική περιπέτεια υγείας. Το να βρεθώ στο κρεβάτι ενός Δημόσιου Νοσοκομείου σε οριακή κατάσταση, γέννησε μέσα μου μια σειρά από σκέψεις, συναισθήματα και δράσεις. Πέρασα από την ερώτηση «γιατί σε μένα», στη συνειδητοποίηση «γιατί όχι σε μένα». Όταν φτάνεις κοντά στο θάνατο βλέπεις τη ζωή «αλλιώς». Η νοσηλεία μου καθόρισε δραστικά τον τρόπο που σκέφτομαι και τον τρόπο που ενεργώ. Επιβεβαίωσα αρκετά από όσα πιστεύω. Ταυτόχρονα, άλλαξα την οπτική μου σε πολλά άλλα, συνειδητοποιώντας και μεταβάλλοντας δυσλειτουργικές πεποιθήσεις, οι οποίες με απομάκρυναν από το σκοπό μου. Χρειάστηκε να φτάσω κοντά στο θάνατο για να βιώσω τη ζωή ως δώρο και να ζήσω τη δεύτερη ευκαιρία που μου δόθηκε από τον Μεγαλοδύναμο. Με τη βοήθειά του κατάφερα να επιβιώσω με ποιότητα. Μια περιπέτεια υγείας ήταν το μεγαλύτερο μάθημα και η ουσιαστικότερη διεργασία μετασχηματισμού.

Τι κάνω;

Με γνώμονα την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αποτελεσματικότερη απόδοση του χρόνου και των δυνατοτήτων των εκπαιδευομένων, για δική τους ενδυνάμωση και επιτυχία,  σχεδιάζονται και υλοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα που βασίζονται στις αρχές εκπαίδευσης ενηλίκων και στο coaching. Αξιοποιούνται, αναλύονται και συνθέτονται γνώσεις από το ακαδημαϊκό πεδίο, το χώρο της εκπαίδευσης ενηλίκων, το χώρο των πολεμικών τεχνών, το coaching, καθώς και όσων έχω ζήσει και αναστοχαστεί προσωπικά. Προς αυτή την κατεύθυνση σχεδιάζονται και διοργανώνονται:
  • Διαδραστικές εκπαιδεύσεις
  • Εκπαιδευτικές και ανακαλυπτικές δραστηριότητες στη φύση
  • Προσωπική εξερεύνηση μέσω εργαλείων αυτογνωσίας και συνεδριών Coaching
  • Εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες και την αυτοπροστασία
Η αποστολή μου είναι συνυφασμένη με τη διδασκαλία, τη φροντίδα και την ανθρώπινη επικοινωνία. Επικεντρώνομαι στην βελτίωση της ποιότητας ζωής σε κάθε έκφανσή της (σωματική, κοινωνική, νοητική και πνευματική). Αξιοποιώ την παιγνιώδη μάθηση, τον πειραματισμό, την εξερεύνηση, το παράδειγμα και τη δράση.

Ότι κάνουμε, αντηχεί στην αιωνιότητα. Οπότε, με αυτή την οπτική, σέβομαι τον χρόνο και ενέργεια, των μαθητών μου και των ανθρώπων που συναναστρέφομαι και μεγαλώνω μαζί τους. Η ποιοτική ζωή περιλαμβάνει απλές πρακτικές της καθημερινότητας, τι οποίες βιώνουμε ενσυνείδητα και με μια «ανυπόμονη υπομονή», όπως λέει και ο μεγάλος παιδαγωγός Paulo Feire. Μέσα από την αλληλεπίδραση δίνεται έμφαση στο «τι» και στο «πώς», αλλά ακόμα περισσότερο στο «ΠΟΙΟΣ». Ποιος γίνεσαι στη διαδικασία. Το ποιοι είμαστε, καθορίζει σε ποιο βαθμό είμαστε έτοιμοι για δράση, προς ποια κατεύθυνση, με ποιόν τρόπο και στρατηγική, ώστε να πετύχουμε ουσιαστικούς στόχους, σύμφωνα με το δικό μας όραμα και σκοπό. Ο καθένας εξατομικευμένα, είναι ο «ειδικός» και ο υπεύθυνος της ζωής και της προσωπικής του εξέλιξης.